EmreAksu

Ben hala seni seviyorum Yaren.

2010-01-18T03:28:00.002-06:00

Bu günlerde yine seni düşünüyorum
Yalnız, ıssız, çaresiz gecelerde
Seni düşünüyorum
Sessiz çığlıkların arasında
Kalbim senin için çarparken
İçimden seni seviyorum diye
Haykırmak geliyor !
Ama olmuyor, ben yinede seni seviyorum
Haykıramasamda çığlık çığlığa
Bir kağıt parçasına, duvara haykırıyorum aşkımı
Seni düşünüyorum hep gecelerde
Belki hayalin yalnızlığıma faydası olur
Belki hayalinle gelirsin diye
Belki seni hayalinle unuturum diye
Ama ne mümkün, gözümden uzaksında
Gönlümden olmuyorsun
Çıkmıyorsun aklımdan, hani istemiyorumda çıkmanı
Bir ümitle bekliyorum
Hani göçüp gitmeden
Bir kez olsun sevgiyle...
Ben hala yalnızım buralarda
Hala yoğun duygularım
Hala karanlıktayım
Doğmasını bekliyorum güneşin
Uykusuz gecelere inat düşünüyorum
Ve
Ben hala SENİ SEVİYORUM YAREN

"Seni, sensizlikte bile sevdim Yaren"

2010-01-18T03:16:00.002-06:00

Her gece,
İşgaline uğradığım yalnızlıklarda
Sevdim o umut dolu gözlerini.
Boğazımda gecirilmiş soğuk iplere
Ayaklarımda paslanmış zincirlere
Aldırış etmeden,
Her soluğumda gülüşlerini sevdim.
Dili olmayan yüreğimin,
Hüznü hic solmayan gözlerimin,
Tek umudu olarak
Yüreğindeki baharları sevdim...
İçimde büyüyen ırmaklara
Acılarını verip
Gözlerindeki ışıklarda ısınmayı sevdim.
Kesik kesik öksürmelerime inat
Soluğuma cizilen kısa ömre inat
Yüreğimin haritasındaki
Gülüşlerinin sıcaklığını sevdim.
Karanlıkların bulutla yağdığı hasretine
Varlığının mutluluklarını siper edip
Gözyaşlarındaki ıslaklığını sevdim.
Yüreğimin ortasındaki yeşeren
Bozkırların kuru yapraklarına inat
Gönülden düşen sevgi yağmurlarını sevdim.
Her soluğunda yıldız olup
Avuçlarında solan bir yürek olmayı sevdim..
Sarp dağların rüzgarlı tepelerinde
Yetişen ucurum cicegi düşlerimle
Mısralarında büyüdüğüm,
Türkü yüreğinde ezgi olmayı sevdim..
İntihara kalkışan acılarında
Yakıp kül olmayi sevdim.
Susmalarında bir nefes,
Bakışlarında bir dem olmayı
Senin yüreğinde bir nefes olmayı sevdim...
"Seni "sensizlikte" bile sevdim Yaren"

Sen yoktun Yaren...

2008-12-21T20:03:00.003-06:00

Günler güz yaprakları gibi birer birer dökülürken ayaklarımın dibine, ben her gece karanlığa dikip gözlerimi senin aydınlığını bekledim. Sen yoktun... Binlerce adim attım bu kentin sokaklarında. Her köşeyi, her parkı, her ağacı ezberledim. Sevdaya bulanmış her kaldırım taşında senin adini aradım. Sen yoktun... Evlerin duvarları birer birer üzerime yıkıldı. Her bir hücremin acısını ta yüreğimde hissederken beni enkazın altından çekip alacak elini aradım. Sen yoktun... Özlem şarkılarını ezberledim. Kimini bağıra bağıra, kimini fısıltıyla söyledim. karanlığa haykırdım hasretimi. Sesimi duyacaksın diye bekledim. Sen yoktun... Senden gelecek bir tek haberi bekledim. Saatler asırlar gibi geldi, geçmedi. Çalan her telefonu yüreğimin deli bir çağlayana donen atışlarıyla açtım. Senden başka duyduğum her seste hep ayni hayal kırıklığını yaşadım. Onlar beni duymak istiyordu, bense seni. Sen yoktun... Seni aramaktan yorgun düşmüş bedenimi karanlığın kucağına uzattım her gece. Bir an önce sabah olsun diye uykunun beni çekip almasını istedim. Olmadı. Kaç gece sabahı ettim gözlerimi kapamadan, Kaç gece merdivendeki ayak seslerini dinledim gelen sensindir diye. Sen yoktun... Her yağmurla birlikte hüzün de yağdı bu kentin üzerine. Bulutlar yalnızlığın işaretiydi benim için. Beni ıslatan yağmur Olmadı. Ben senin özleminle sırılsıklamdım her mevsim. Hayat merhaba dedi bahara çiçek çiçek. Uzun kıştan sonra gelmez dediğim göçmen kuşların donuşunu gördüm. Sen yoktun... Her istasyon her otogar adresim oldu. Bir trenden inersin sandım. Otobüslerdeki her yolcuya sensin diye baktım. Ya da yolculuklara vurdum kendimi. Kimsenin uğramadığı köylere, adi duyulmamış kasabalara gittim. Senden bir iz aradım. Sen yoktun... Denizin sonsuz maviliğine umut bağladım. Kıyılarda tükettim bekleyişlerimi. Hep sensiz gemiler geçti limanlardan. Ben gemicilerin hasret türkülerine eslik ettim. Sen yoktun... Gözümden bir tek damla yas akmadı. Onlar sana aitti, sana kalmalıydı. Kimselere söyleyemedim acılarımı. Bekleyişimin öyküsünü kimselere anlatamadım. Nice fırtınalar koptu yüreğimde. Dalgalar dövdü hayallerimi. Sığınacak bir liman, yaslanacak bir omuz aradım. İçimi dökecek bir insan aradım. Sen yoktun... Her gece ay paramparça oldu. Her gece yıldızlar birer birer duştu sokaklara. Yıldızları saçına takip gelmeni bekledim. Ayı avucunda bana getirmeni bekledim. Ve bir güneş gibi doğup aydınlatmanı bekledim bu kapkara dünyamı. Ama... Sen yoktun... /Alıntıdır.

Ne fark ederki ha öyle sensizim ha böyle...

2008-12-03T21:47:00.000-06:00

Ne fark eder ha öyle sensizim ha böyle....Ne farkeder ha bundan sonra hep yalnız olmuşum ya da hayatıma birini almışım...Öyle de sensizim nasılsa böyle de...Bütün yollar sensizliğe çıkıyor , bütün kapılar sensizliğe açılıyor nasıl olsa...İnan hiç farketmez...Ama ben birinci şıkkı seçeceğim ve hep yalnız olacağım , Hayatıma birini almayacağım...Üzgünüm yapamıyorum, yapamam inan istesemde yapamam... Ne kendimi kandırabilirim ne de bir başkasını... Hem kim ister ki bana baktığında ben yerine bir başkasını görmeyi...Benliğimin bir başkası ile dolu olduğunu görmeyi... Üzgünüm ama yapamam ne deli sevdama ne de bir başkasına kıyamam...

Dedim ya ben birinci şıkkı seçtim... Aslında bu hiçbir zaman tercih meselesi değildi ya...Olamazdı ki... Ben yalnızlığımı sensizliğime katık edip yürüyeceğim bu dünya denilen yolda... Aslında ikisi ayrı değildi ki benim için... Sensizlik demek yalnızlık demekti , yalnızlık demekse sensizlik demekti... Hiç ayrı tutmadım ki bu iki sözcüğü birbirinden, tıpkı gördükten sonra seni benliğimden hiç ayrı tutmadığım gibi ..
/Alıntıdır.

Yaren'e

2008-12-03T20:02:00.000-06:00

Hiç bir insanı unutmak, bir insandan vazgeçmek, Bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mı..?
Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi...
Her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında,hiç gelmeyeceğini bilmen gibi... Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek, Ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana...
Ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi, sen hala bu kadar sevgili iken...?
Özlemek, bu kadar özlemek, etini kemiğini yakarcasına özlemek..
Çok kötü değil mi?
Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak onu işitememek... Artık sonunun "di" li hali değil mi?
Biliyorsun değil mi? Ne kadar umutsuz bir arayıştır o, Kalabalık caddelerde geçen binlerce yüze bakmak...
Belki bir kez daha görebilmek için o yüzü.. Belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek. Belki şu an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek. Belki şu an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak ne zordur Değil mi?
Ne kadar eritir insanı fark etmeden. Sen de biliyorsun değil mi bunları? Bir sinema koltuğunda sende iki kişi gibi oturdun mu hiç?
Hiç iki kişi gibi zevk aldın mı bir konserden yalnız başına. Güzel bir cafe,keşfettiğinde, Güzel bir film seyrettiğinde, Güzel bir şarkı dinlediğinde, güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mi? Paylaşamadığın için onunla.
Hiç iki kişilik beyninle yarım insan olabildin mi? Baktığında aynada yüzünün yarısını gördüğün oldu mu hiç? Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan Nefret edemediğin..Oldu mu hiç?
Gözünün içine baka baka,kolunu bacağını kesen bir insanın yüzüne, Sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç? Hayatta inandığın bütün değerleri alt üst eden birisine aşk şiirleri..Yazabildin mi?
Onu içinde korumanın..seni yok etmek olduğu zamanlara, feda oldun mu hiç?"....
/Alıntıdır

İçimdeki en güzel şeysin sen..!

2008-03-10T15:07:00.007-05:00

Sen sahip olamadığım tek şeysin içimde.Hiç gerçekleşmeyen rüyalarım gibi.Belki de hiçbir zaman yakalayamayacağım bir umut ışığı...İçimde gerçekleşmek isteyen her şey….Bir kıvılcım kalbimde….Yanmak için sebep bekleyen! Sen benim için mucize olan şeysin..Aklımı alacak kadar muhteşem, Kendimden olacak kadar acımasız…Elimdeki kalemimsin içimi dökmeyi bekleyen Görebildiğim kadar yakın,Ama tutamayacağım kadar uzaksın…İçimdeki en güzel şey Belki de gizleyebildiğim tek şeysin!! Bense,Sana yaklaşabilmeyi umut eden..Ama yaklaşamayan her şey…..Kendimi feda edecek kadar deli..Ama seni feda edemeyecek kadar aşık….Her şeyi kaybetmeye dayanacak kadar kararlı,Seni kaybetmeye dayanamayacak kadar aciz….Senin için her şeye karşı koyacak kadar cesaretli..Sana karşı koyamayacak kadar ürkek…Her şeyine aşık olduğum,İçimdeki en güzel şeysin sen..!

Tek istediğim.

2008-01-28T15:18:00.001-06:00

Tek istediğim mutlu olmaktı...
Tek istediğim seninle olmaktı...
Ama olmadı...
Tek başıma yaşıyorum ben bu sevdayı şimdi...
Herşey tamam bu sevdada ama bir tek sen eksiksin...
Herşey tastamam birtek sen yoksun...
Yine de canın sağolsun...
Herşeye rağmen ölümsüz kalacaksın ölümlü olan şu bedenimde...
Tek istediğim mutlu olmaktı sadece mutlu olmak...
Tek istediğim seninle olmaktı...
Oysa bazı insanların söylediğinin aksine ben acı çekmekten hoşlanmıyorum...
Hemde hiç...
Kim bile isteye kendine eziyet eder ki...
Yapanlar var mıdır bilemem ama ben bile isteye acı çekmeyi sevmiyorum sevemem...
Daha nasıl anlatabilirim ne söyleyebilirim ki,
benim tek istediğim şey seninle olmaktı ,mutlu olmaktı....
Ben acı çekmeyi değil seni sevdim..Birtek seni..
/Alıntıdır.

Karşılıksız aşk

2008-01-28T08:11:00.002-06:00

Beynini kemiren, aslında cevabını en bastan beri bildiğin o soruya cevap aramaktır: `belki?` Bazıları için hayatı yasanabilir kılan umut, senin için; kanında dolasan, beynini uyusturup saglıklı düşünmeni engelleyen, dozunu ayarlayamadıgın bir zehirden baska bisey degildir. Onu bir baskasıyla aynı karede görmeye bile tahammül edemezken, beraber oldugunuz anlarda birlikte oldugu kisiden soz acılınca ne diyecegini bilemezsin, sozcukler dudaklarından dökülürken etrafta hiçbir ses, sekil,hareket yoktur. Sadece nefret.Karar veremezsin ama hangisinden daha cok nefret ettigine; birlikte oldugu kisiden mi yoksa ondan mı.Aslında nefret edilmesi gereken kisi bellidir.Zaaten bir süre sonra farkına varırsın.Dogada hersey kusursuz bir sekilde sebep-sonuç iliskisi içindeyken sebepsiz yere sevdigin, hak ettiginden fazla deger verdigin, hak etmedigin kadar küçüldügün için kendinden nefret edersin. Ben nerden mi biliyorum? ...

Yanlızlığım.

2008-01-27T20:21:00.000-06:00

Dokunmayın yalnızlığıma,
Yalnız kalayım,
Tek başıma...
Sorunsuz ve ağlamadan,
Bir başkasının düşünmeden,
Hiç bir şeyi kafama takmadan,
Yalnız kalayım..
Yalnızlığımı seveyim,
Belki yalnızken sevileyim.
Yinede dokunmayın yalnızlığıma,
Yalnız kalayım..
Yalnızlığımla yalnız bırakın beni,
Rahatsız etmeyin bizi..
Dokunmayın yalnızlığıma,
Yalnız kalayım...
Bırakın yalnızlığımla mutlu olayım..
Dokunmayın yalnızlığıma,
Almayın onu benden,
Lütfen elimdeki son şeyi de,
Almayın benden...
/Alıntıdır.

Anlat sen hic asik oldun mu ?

2008-01-20T12:05:00.002-06:00

Icimdeki cocuk anlatıyor bana sensizligi, sonra baslıyor aglamaya! Yüreğimi ıslatıyor gözyasları. Canımı acıtıyor. Sus diyorum ağlama… inanmıyor bana, var olduguna inanmıyor… yoklugundaki varlığını kabullendiremiyorum bir türlü ona. Başını yaslıyor göğsüme, sımsıkı sarılıyor bana, sımsıkı tutunuyor yüreğime… Sen diyor… Sen… hiç kendinle yalnız kaldın mi? Kendini hiç gözyaşı denizine attın mı ve denizin kıyısında birinin sana elini uzatmasını beklerken yavaş yavaş kıyıdan uzaklastın mı? Kendi içinde kayboldun mu? Sen kendini tanıdın mı ve tanıdığın kadarinin öbür yarısını (bir başkasında) buldunmu? Söyle… Anlat sen hiç aşık oldun mu? Anlat ki sende anlayasın…

Hiç kendini odanın karanlığında hasret ipine astın mı? Özlemini kimseye söyleyemediğin oldu mu? özlediğine dahi! Hüznünü koynunda sakladığın oldu mu? Etrafa yalancı gülücükler saçtığın? Yalandan yasıyormus gibi yaptiğin?
Karşında onun olduğunu düşünüpte koskoca bir boşluğa, yalnızlığa konuştun mu hic? Yalnızlıkla dertleştiğin oldu mu? Ya da odanın kapısının açılacağını ve onun gelip sana sürpriz yapıcağını düşünüp kapıya diktiğin gözlerinin dolduğu oldu mu! Gözlerini kapatıp onu bulmaya calıştığın? Hic kollarının arasındaki boşluğu bir yastıkla doldurmak istedin mi? Yastıga onun yerine sımsıkı sarıldığın oldu mu? Sarılmak için özel bir yastık aldın mı kendine? Yalnızlığı onun hayaliyle aldattığın oldu mu?

İçine her onsuz cektiğin nefesin hesabini tuttunmu? Ve bunun hesabını sordun mu hiç hayata? Neden onsuz olduğunu? Neden yüreğinin onun hasretiyle parçalandığı kadar onun özlemiyle ayakta durduğunu anlayabildiğin oldu mu?

Dinlediğin her sarkı sözünde ondan bir , beraber yaptıklarınızdan bir parça bulup kendini odaya kapatip bütün gün sarkı dinledin mi? Ve sonra eski günlere dalıp farkında olmadan düşündüğün şeylere gülümsedin mi? Ya da dudaklarında gözyasının tuzunu hissedip ağladığının farkına vardığın oldu mu? Kendine aci çektirdiğin?

Her gece baktığın yıldızları onunda gördüğünü bilerek heyecanlandigin oldu mu? Ya aynı gökyüzünü ayrı diyarlardan paylaştığınızı düşünüp onun yanında olmasını dileyebilmek için yıldızları birer birer yüreğine kaydırdın mı?Geceyi kaleminle karaladın mı sen hiç? Ve onsuz daldığın uykularda onu bulduğun için uyanmak istemediğin oldu mu?
Her sabah uyandığında güneşin yine onsuz doğduğunu anladığında, güneşi suçlayip niye doğduğunu hiç sordun mu? Guneşi siyaha boyadığın oldu mu?

Söyle…her gün onsuzlugun (yalnizligin) kafana silah dayayıp tetiği bir resimde cektiği oldu mu? Sonra hasretle yeniden doğdun mu??Söyle…özlemi onsuz vurabildiğin oldu mu??